CAPUT.IV.
Vos fili haec patrio affectu quae plurima vitae Vera rudimenta inculco, quae sana profundo Arripite, ac faciles animos advertite veri
Invitat quo dulcis amor, quaeque et mea dicta Experti quàm plena fide, decerpere vobis Hinc iuvet ad vitam, quae nusquam a mente recedant Namque patri dum talis eram, dum cura parentis Unica sollicitae, teneris dilectior annis: Ille mihi haec magno instituens iterabat amore: Nate meis verbis tua sic praecordia firma, Ut quae res tibi cumque cadat, praecepta sequendo Obtineas. hoc vita omnis tibi cardine vertat, Ac vives. Tibi sola esto sapientia census, Sola perenne bonum stabilis possessio veri. Percipiesque ( meis sed noli obsistere dictis, Neve animo praecepta fluant) Sapientia sinon Neglecta, at potius sancto tangaris amore: Tete oculis feret illa suis, tutumque fovebit. O quando Caput illa Boni quantum omnia supra Exsuperat; tanto iuvet uni ardentius omnem Impendisse operam et censum, solidamque parasse Hanc tractando tuis accedet maxima rebus Gloria et ingenti circumfunderis honore Huius in amplexu, capitisque insignia clari Gratia erunt saturoque micans fulgore corona Macte igitur, Fili esto animo quaeque ore profundo Excipias avidè ac vita referenda reponas. Sic tibi sera annos facileis produxerit aetas, Namque ego te recta statui regione, piorum Orbita qua certo deducit tramite, quam non Angustant usquam salebrae vestigia nusquam Lubrica quam Lees: qua. magno properes conamine, fallent His super obfirmato animum ac praecepta sequendo
Insiste assiduum neque cura relanguet Lees: relangueat. ulla. Hinc pendet quia vita tibi. Vestigia semper Succurrat vitare mali, nullaque beari Pravorum te sorte puta studiumque operamque Linquere in accessum Lees: inaccessum. finemque horrere memento Nempe malis nulla est requies, nisi damna dolosque Commentis, non membra queunt componere somno Ni prius innocuum ruerint, pascuntur et ipsa Impietate, sitim sedant molenta Lees: violenta. patrando. Iustorum sed candor erit ceu fidus Lees: sidus. Eoum Quod roseum sub mane procul scintillat et unà Assurgit, radiansque Diem lucemque reportat, Nec mora dum coelo superet spirabile lumen Improbitas contra in tenebris palpatque, ruitque Nec causam videt usque mali, urgentemque ruinam Quae fili, cuncta ut fugias, mea dicta capesse Auribus haec oculisque haurito ac intima conde sub pectus, vitamque feres et consona membra His perstans. Sed summa esto tibi cautio cordis Hoc regere, hinc nam vita movet: linguaeque sequatur Ne leve sit perplexa loqui, ne prava labellis Concinnare: oculi insuescant sincera videndo, Ac rectà compone aciem, quacumque movebis Ut certum tibi constet iter, dextramque, sinistramque Evita vitio ut tutus gradiare relicto.
Cookies on Poetry Cove