Klinkdicht.
Ontfang, ô Broeckhoff, thans van Amstels Dicht'ren Choor,
De dankbaarheid en lof voor uwe Dicht-Taaf'reelen,
Die gy ons van den Rhyn hebt willen meede deelen,
En die zo leerzaam zyn als streelend voor elks oor.
Hoe luisterryk steld gy de blanke Deugd ons voor!
Hoe treffend tracht gy door haar Schoonheên ons te streelen,
Door all' haar Schoonheên, die als schittrende Juweelen,
Als Starren lichten, op haar Godgeheiligd spoor.
Hoe ver gaat uwe Kunst in 't gees'len der Gebreeken!
Hoe leevendig schets gy het Beeld der ondeugd af!
En hoe bespieglende is haar uiteinde en haar straf.
Hoe vloeiënd… dog ik laat uw Taafereelen spreeken:
Genoeg, ô Broeckhoff! gy behaald den Eer-Laurier:
Vaar voort dan, span dus vaak de Snaaren uwer Lier.
JN. DL. NUSCKE.