Skip to content
1869

Verspreide en nagelaten gedichten

Johan Michael Dautzenberg

III.

Wel blide singhet die leeweric Die swalem singht wel soete, Die ploegher heffet den claren blic Ten dancbren morghengroete.

Die sonne schiet deurt hemelblau Heure joncxste lentestralen, Si flickert ende blickert in den dau Ende wecket de lelie der dalen.

Si wecket ooc menighe weidenblom Al uten winterslape, Si roepet tot Godes heiligdom Dat meisken ende den cnape.

Die vlieghen vrolic over dat velt, Die ijlen ten cnoppenden bossche, Die bidden waer alles den Schepper vermelt Ghecnielt op fluweelen mosse.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.