II.
Ic rucke den stijven wane
Dat speeltuugh uter hant,
Ic tockel met vollen snaren
Mijn heerelic moederpant.
Die fijne, clinckende toonen
Moeten weer sijn ghehoort,
Welke sint langhen jaren
Door domheit sijn ghesmoort.
Ic duncke mi hoogh van adel
Met mijner edele tael,
Te vechten veur heure schoonheit
Wettic des gheestes stael.
U, ridders van der penne,
Daeghic ten strijtperc uut -
Compt, werpet mi uten sadel,
Dan vallic u ten buut.