III
Acht dagen was Diederiks huwlik van duur,
En ledig der zaligheid beker;
Gedoofd was der oogen betooverend vuur,
Zyn wangen al bleeker en bleeker;
Dan nadert de dood, de gewenschtere bruid,
Die koestrend ten slape zyn oogen hem sluit.
Alida zy bloeide als een roos van den mei;
Zy bloeide als een lelie der dalen;
Heure oogen verloren noch 't zoete gevlei,
Noch 't nachtelik zonnige stralen;
Alida was jeugdig, Alida was schoon,
Ten trotse der jaren, die ylings vervloôn.