Den twaelfden stichtsanck wt den selfden Capittel, op de wijse van den 115. Psalm: Niet ons, niet ons: maer v, &c.
17 SIet wat de schrift van Pharo ons ontdect, Daer toe heb ick v, seyt de Heer, verweckt, Om mijn macht te bewijsen, Op datmen mijnen naem ghebenedijt, Vercondige int lant breet ende wijt, En ouer al soud' prijsen.
18 Die hy dan wilt, ontfermt hy telcker stont, En die hy wil, verhart hy oock [goet ront.] 19 Nv mach hier yemant vraghen, Waerom beschuldicht God ons dan daer aen, Wie heeft doch zijnen wil weder ghestaen? Nyemant tot gheenen daghen.
20 O mensche wie zijt ghi die daer antwoort God, Sal tot den maker segghen hier den pot, Hoe maect ghy my? [wilt leeren.] 21 Oft heeft de potte-backer hier gheen macht Dat wt een leem een vat werde ghebracht Tot eer, en oock t'oneeren.
22 God willende dat hier werde ghetoont Sijn toorne die wel straffelijck beloont, Machtich in alle dinghen: Heeft tstorens vaten tot verderf bereyt, Ende met seer grooter lanckmoedicheyt Cost hijse oock voort bringhen.
23 Oock op dat kenlijck wert den grooten schat Der heerlijcheyt van elck ghenadich vat, Daer toe bereyt te voren: 24 Ons die hy riep, alleen de Joden niet, Maer oock de Heydenen diemen nv siet Te zijn Gods wtuercoren.
25 Ozea seyt dat mijn volck niet en was, Sal ick mijn volck noemen al op dat pas, Van liefd' salt hem beroemen. 26 Ter plaetsen daermen eertijts sprac daer van, Ghy zijt mijn volck, niet salmen hen alsdan Kinderen Godes noemen.
27 En Esaias roept ouer hen snel, Al waer ontallijck als zant Israel, So sal blijuen behouden 28 Het ouerblijfsel: en van Gode wort Voleynt een saeck rechtuaerdelijck becort, Op aerden wijt aenschouden.
29 Noch sprack de selfde oock tot onser baet, Hadt ons de Heere Zebaoth gheen zaet Hier laten ouer blijuen: So waren wy, die van God namen wijck,
Sodoma en Gomorra heel ghelijck, [Door hertneckich verstijuen.]
30 De Heydenen die de rechtuaerdicheyt Niet na en volchden als schriftuere seyt, Die hebbense vercreghen 31 Wt het gheloof: Israel die der wet Rechtueerdicheyt volchde, die wert belet Te comen [tot den seghen.]
32 VVant salicheyt hebben sy niet ghesocht Wt het gheloof, maer wt het werck ghewrocht, Den hoecksteen sy aen porden, 33 Aen de steenrotz der erghernis [ons hooft]. Stieten sy hen: en wie in hem ghelooft Dese sal salich worden.
Cookies on Poetry Cove