Notenbalken en muzikale aanduidingen De notenbalken die in de oorspronkelijke tekst zijn opgenomen, zijn in de digitale editie weggelaten. Tekstuele informatie voor het zingen zijn wel uit het origineel overgenomen, zoals tussenzinnen zoals ‘Die naevolghende veerßkens werden also ghesonghen’ en de rustpunten die aangegeven zijn door het woord ‘Pauze’ of door drie, zes of negen asterisken (in de digitale editie altijd overgenomen als drie asterisken: ***). In Dathenus komen zowel PAVSE als tweemaal drie sterretjes voor; dit was overgenomen uit de Geneefse psalmen, waar het te maken had met het psalmrooster dat voor de Franse diensten werd gebruikt. In Het Boek der Psalmen uit 1773 is deze pauze-indeling in principe ongewijzigd overgenomen uit Dathenus, maar er werd geen verschil meer gemaakt tussen PAUZE en asterisken: beide gevallen werden aangeduid als PAUZE. Bij Marnix worden rustpunten aangegeven door asterisk-reeksen, die soms genummerd zijn met een romeins of Arabisch cijfer tussen haakjes, of door een reeks kruisen in plaats van asterisken, in de digitale editie overgenomen als +++. De Brune heeft in de marge de afkorting P., Pa. of Pau. geplaatst om aan te geven waar gepauzeerd moet worden; ook wel genummerd I.P., 2.P., etc., ook wel onder elkaar geplaatst, op de eerste regel bijvoorbeeld III. en daaronder Pau. De plaatsen die hij aangeeft, komen in principe overeen met die in Dathenus. (Zie ook de paragraaf over zetfouten hieronder.) Van Haecht gebruikt geen asterisken of het woord pauze. Wel heeft hij bij sommige psalmen rechtsgelijnd het woord Sela opgenomen (bijvoorbeeld psalm 7: En cunnen sy niet segghen. Sela.). Dit is een Hebreeuws woord waarvan de betekenis niet zeker is maar dat wordt beschouwd als markering van een rustpunt voor de zang, bijvoorbeeld aan het einde van een strofe. Ook De Brune gebruikt overigens Sela! in zijn tekst, maar dit komt niet overeen met de plaatsen in Van Haecht. In het tweede gedeelte van Van Haecht eindigen de gezongen psalmen met op de laatste regel rechtsgezet een genummerde Gloria, bijvoorbeeld op p. 35: 6. Gloria, dat is de seste (variant van een) Gloria. Luther kende vanouds twaalf verschillende Gloria’s, in Van Haecht komen er zes voor, en die staan voluit helemaal achter in deel twee op pagina 127-128. De bedoeling is dat de genoemde gloria’s door de gemeente gezongen werden aan het einde van de bewuste psalm.
Cookies on Poetry Cove