14.
IVpiter sprack wat wildy hier aff,, spreken,
Sijt vrolijck ten is hier gheen tijt om claghen,
Neen neen ghy moet een feyt seer straf,, wreken,
Hoordemen Venus daer wederom ghewaghen,
Met uwen Donder behoordy hem te plaghen,
Die my oft den mynen doen sulcken smerte,
Ten was noyt ghehoort in eenighe daghen,
D'welck my lupiter is een pijn in therte,
Want onder dicht met een subtyle perte,
Sticht hy de Maeghden my voorwaer,, cleynicheyt.
Soo dat sy blyven constant in haer,, reynicheyt.