21.
NIet alleene Mans maer,, Vrouvven,, en maeghden,
Instrueert hy en vermaent hy my te versaken,
Die naer geloften noch naerhaer,, trouwen,, en vraegden,
Maer door my vierich plochten te blaken,
Soo constich weet hy haer wijs te maken,
Dat wy verliesen ons authoriteyt,
En die plochten door my naer Venus te haken,
Begheven hun alle tot soberheyt,
Sijn Boecken sijn wijt en breet verbreyt
Sonder u hulpe moeten wy onder voet,, gaen.
Die den Hont doot wilt tijght hem t'verwoet,, aen.