6.
DEsen nam ick op met een groot, verblyden,
En sprack by my selven door t'vierich hopen,
Godt wil' u van quaden aenstoot,, bevryden,
Oft van quaye tonghen die nydichlijck nopen,
Oft van t'viper dat subtylijck compt ghecropen,
En bijdt in de veersem een wonde venineux,
Oft van de spinne die t'fenijn heeft ghesopen,
VVt menich bloemken schoon en gratieux,
Oft dat ghy niet als menighe mal heureux,
Door Vulcanum u leven inden,, moet.
VVant tes dickwils quaet watmen d'onbekinden,, doet.