Te singen als: Hertcnagend onversetlijck, siet p.30.
I.
DIe God, mijn siel, daar tegen gy bestond
Te sond'gen, wil oock dat uw eygen mond
Die sonden (u nog eens voor oog gestelt)Vertelt:
II.
Vrywillig, uyt een innig herten-leed,
Gelijck gy wel voor dees, gy weet wel, deed'
Als een'gen ramp tot clagt u hert en tongEens dwong.
III.
Heyl-rovers, seg, en schricklijck siel-venijn;
Hel-stokers, seg, gy moet, (al is 't u pijn)
Voor Godt; en ick vertrouw (al is 't my schrick)Dat ick
IV.
(So seldsaam is sijn gunst, en Goedicheyd
't Verbrijselt hert der sondaars toegeseyd)
Vercrijgen sal voor 't wel-verdiende quaadGenaad.
V.
U comt de schand, (mijn siel) uw Godt geeft d' eer
In dat met druck t' erkennen, dat wel eer
Met lust begaan is; laat uw vreugd vergaanIn traan.
VI.
Dit wil uw schult-heer, dat gy op een lijst,
Uw schulden veel cunt tellen, en bewijst
Dan eerst sijn gunst, als gy die sonder endErkend.
VII.
Daar 's oock geen mes, geen wel-gescherpte steen,
Die 't siel-vergiff so by de wortel heen
Uytroepen can, als dees bekentenisWel is.