Trant: Gy Christen-schaar &c.
I. HAllelu-jah! Hallelu-jah! Mijn waardste pand mijn siele! Ten Hemel dra! Ten Hemel dra! De wereld agter hiele! So nog in 't vleesch uw pulsen gaan, Uw vingren laat de harpe slaan In 's Heren Loff het werck der saal'ge sielen. II. Wat sijn des Werelds Princen dog? Haar Wijsheyd, en haar wisheyd, Haar gunst en magt is maar bedrog, Dat (steunt g'er op) u mis-leydt: Sijn geest gaat uyt, sijn hoog ontsag Vergaat met raad- en ader-slag, En hy die op dien grondslag steunde wis schreyt. III. O Hemel! Wat was sijn geluck, Wat was sijn wel-stand agt-baar, Dien Iacobs vrees in al sijn druck
In al sijn swackheyd cragt waar! Die, als het schepsel cragtloos wijckt, En Hy in angst en vrees beswijckt, Niet segt, dan, Siel de Heer is mijn Godt, wagt maar. IV. De Heer die 's Hemels vast gebouw En Zee, en aarde maackte, En d'onverwrickelijcke trouw Dat die noyt eeuw en slaackte. Door Hem des werelds schoveling Sijn regt in Regt, en brood ontfing; En die in banden sliep, vaack los ontwaackte; V. De Here doet een heylsaam ligt Der blinden oogen opgaan; De Here stutt, en steunt die swigt, En helpt den vallend opstaan; De Heer is herder, Vader, Vriend Aan die hem sonder veynsen dient: Hoe can de hoop (dan op hem) in den top-staan? VI. Den buyten-landschen schoppeling, De Manneloose vrouwen, Den Vaderlosen druckeling In haat, in smaat, in rouwen De Heer een wissen toevlugt is: Den bosen een vervarenis: Wie soud' op sulck een vasten Zuyl niet bouwen? VII. Des Heren Heerschappy die vast Stond, eer de wereld vast-stond, Sal duyren als der sonden last Doen sincken sal dit vast Rond. Uw Godt is (Syon vol gena!) Hallelu-jah! Hallelu-jah! Wiens Godheid eeuw voor eeuw onfeilbaar vast stond. Winterm. 1661.
Cookies on Poetry Cove