Stemme Lachrimae: siet boven p. 219. I. TReur Nederlant! Treur Nederlant! Daar 's nu de lang-gedreygde wraack, De wee'en van 't barende besluyt, de smaack Van 't nakend Oordeel: O! welig Lant! O! weeldrig Lant! In lust en dertelheyt versmoort. O! Lant! lant! lant! staat stil en hoort Gods woort Nog tot uw voordeel. God spreeckt sijn Wijngaard aan: Volck wat heb ick niet gedaan Tot u Heyl // Tot u Heyl // Tot u Heyl? 'K was het die u vreed' En u voorspoet meed' Sonder maat uyt-spruyten deed'. Mijn woord ick tot u droeg Door mijn Knegten spaad en vroeg, Tot die stroom // Tot die stroom // Tot die stroom 't Cundige gemoet Deckte met een vloet Als het vogt den afgrond doet. De dorre wildernis moest geven 't Water ten Leven: Daar sprong, daar sprong en Heyl-fonteyn Door woeste dreven.
Den Hemel storted' u in 't dagen Siel-soete vlagen: Hoor Hemel! hoor! nog heeft mijn volck Geen vrucht gedragen! II. Hoor Hemel! hoor! // Hoor Hemel! hoor! Sy hebben 't saligende vogt Soo dierbaar, met mijns herten bloet gecogt, Der sielen Balsem, Hoor Aerden! hoor! // Hoor Aarden! door Den wasem van haar lust geweert; Ia door 't vergif van 't vleeschlijck hert verkeert In bitt'ren Alsem! Gaf ick haer soete vreed', Heb ick haar in Goud gekleedt; Al mijn goed // Al mijn goed // Al mijn goed Al dien overvloedt Al dien overvloedt Stoockten maar haar'r lusten gloet. Dus 't oog verblint en siet Waarheyts heyl'ge kragten niet. Ia mijn Huys,, (ja mijn Eer // ) Dat wel eer Was haar vasten suyl Tegen sonden-vuyl Is haar nu een Moorders kuyl. Dies wil ick Aard en Lugt betuygen My tot getuygen; Mijn volck, mijn volck wil nog haar hert Tot my niet buygen! Ia wil den Hemel hooren laten Van die my haten; Mijn volck, mijn volck niet meer en is! Ick sal 't verlaten. III. Treurt Nederlant! ,, Treur Nederlant! Ay my! wat hoor ick voor gejalp?
Wat dondert daar? wat ruscht daar? als den swalp Van groote watren? Daar 's nu Sijn hant! 't Meyr breeckt sijn bandt, Den Afgrond berst ter sluysen uyt, En doet ons 't yslijck schaterend geluydt In 'd ooren klatren. Wat vreeselijck gekerm Roupt tot God? erberm! erberm! Com, com, com! Clock en trom // gaat'er om, Alles is in roer, Koopman // Burger, Boer; Want den stroom // Deckt huys en Boom. De lugt splijt van 't geloey, En 't geblarr van Kalf en Koey, Sie! sie daar // Sie! sie daar // Sie! sie daar Steeckt'er een den kop Wt de golven op; D'ander smoort in 't doodlijck sop. Dat kostelijcke Hollandsch Lust-hof Is al den Lust off; Daar onlangs 't Vee nog weyden ging Der Visschen Lust-hoff. Daar dondert nu de stem des Heere Op groote Meeren Daar 's Noachs eeuw! Siet u Boog aan O! Heer der Heeren. IV. Treur Nederlant!,, Treur Nederlant! Die watren sijn niet dan den drop Wt d' Alembijck van Godes toorn: den top Staat nog te wagten. Drinck welig Lant // Drinck weeldrig Lant De Vloeden van sijn Woord en Geest In overvloet: Vast, bid, bekeert, en vreest Nog droever nagten. Een stercken tranen-vloedt
Blusch in u der lusten gloedt. In het hert // Dodig hert // Togtig hert Daer het boose leeft, En niet anders leeft, Verstick al wat adem heeft. Een Stroom Comt Van Om Hoog Wee my! van 't geruysch! Mijn oog O! mijn oog! // O! mijn oog! // O! mijn oog Daalt van heeten traan Daalt van heeten traan! Hier moet Leecht en hoogten aan! 't Gebulder sal de naaste Landen, En verre sanden Den galm doen horen; maar den slag Op ons doen stranden. Dan sal den hoogen Ceder leeren Den Ceder leeren Aan ons, wat dertlen hoogmoet is, En sig bekeeren. V. Magtige Godt! O! Rijcke Godt! Siet aan dat arm geplundert volck, En laat uws Geestes grondelose kolck Haar siel besproejen. Geev haar een lot // een beter lot; Een huys dat fundamenten heeft, Een lant dat daar 't voor geen in-wat'ren beeft Eeuwig sal bloeyen. En alst u dan behaagt Dat dien dag des Heeren daagt, Duystre dag! // Donckre dag! // Bittre dag! Dag vol ongeval! Dag vol ongeval! Dien 't besluyt eens baren sal; Den Vijge-boom niet bloeyt, En den Wijn-stock niet en groeyt.
En 't geschal // Rund en al, Wt de stal Door der Crijgers handt Wreedelijck vermant Sal gerooft sijn of verbrant: Laet dan de Beeckjens der Revieren, Soete Rivieren Des Heeren stadt // Des Heeren stadt Met vreugden cieren. Laet dan op nieuws een morgen dagen Op nieuws eens dagen, Als sond' en sondaars sijn verstormt Door sulcke vlagen.
Cookies on Poetry Cove