Al 't scheepsvolk slong, en draaide,
Gelyk een dronken beeft,
Hun wys verstand verwaaide,
Verslonden van 't tempeest.
Doch roepende, dus bang,
Tot God, den Heer, van harten,
Zo voerde hy 't eerlang
Uit hun benaauwde smarten.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids Psalmen · Joannes Six van Chandelier · Poetry Cove