Pause.
6.
Gy maakt den uitgang van den morgen,
En aavondtyd verheugt,
Zo mensch, als beest juicht buiten sorgen,
Dus beurtelings, van vreugd.
Uw gunst besoekt het land met seegen,
Na 't greetig was gemaakt,
Zo maaktge 't grootliks ryk van reegen,
Waar door 't seer vruchtbaar raakt.