Davids Psalmen

3.

Van de stemme myner klagte, En myn suchten, ook by nachte, Kleeft myn vleesch, en been aan een, En ik schyn maar vel, en been. Ik ben, om myn eenig quynen, Als een roerdomp der woestynen, Als een steenuil, die met huilen, In een wildernis, blyft schuilen.