De schelfzee sag syn komst niet, ofse vloodt,
De vloed Jordaan dee omgekeert syn schoot,
En liep te rugge stroomen.
't Gebergte wierdt zo luchtig, als een ram,
't Geheuvelt sprong zo op, gelyk een lam,
Van 't hok ter wei gekoomen.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.