1 pause.
4.
Ik sie alom den rug my toegekeert,
En wierd als vreemd, ook by myn eigen broeder,
Ik schyn uitheemsch by kinders van myn moeder.
Want d yver voor uw huis heeft my verteert.
Ik voele dat op my de laster viel,
Die lasteraars u naa het aansigt smeeten.
Ik weende veel, en vastte met myn ziel,
Maar alles wierdt my sinaadelyk verweeten.