Pause.
5.
Zo redme van der vreemden hand vol treeken,
Der welker mond slechs loogens weet te spreeken.
Hun rechterhand, een gansch bedrieglik pand,
Is in der daad des valsheits rechterhand.
Dat onse soons alsdan, in vreede, bloeijen,
Als planten, die, in haare jeugd, wel groeijen,
Elx dochter zy, gelyk gehouwen steen,
Aan 't hoekwerk van palleisen fraai besneên.