11.
Nu weet ik, als myn harte, vol
Van bittren nyd, als suurdeeg, swol,
En ik, van hartseer, in myn nieren,
Geprikkelt, my niet kon bestieren.
Want ik was dom van onvernuft,
En wiste niets, als gansch versuft,
Dat ik by u doe, als een beest
Der grootste beesien, ben geweest.