4.
Want Jakob is bykans al opgevreeten,
Syn schoon verblyf leit woest om ver gesmeeten.
Och, Heer, gedenk geen misdaad eer bedreeven,
Noch reeken ons der vaadren sondig leeven.
Laat uw ontfermenis,
Die meenigvuldig is,
Ons haastig teegenkoomen,
Want wy zyn, door verval,
In krachten, en getal,
Seer dun, en afgenoomen.