Nimmer liet sy af van smeeken,
Ingehaalt, en uitgesteeken,
Myne ziel, te vol van pyn,
Weigerde getroost te zyn.
Schoon ik dachte, God is goedig,
Ik misbaarde twyffelmoedig,
Jaa, door 't peinsen dat ik dee,
Wierdt myn geest bestulpt van wee.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids Psalmen · Joannes Six van Chandelier · Poetry Cove