Sy wandelden van wyk, tot wyken,
Van volk, tot volk, van ryk, tot ryken,
Doch hy liet nimmer toe, noch lee,
Dat eenig mensch hun onrecht dee.
Ook strafte hy, om hunnent wil,
Wel kooningen, en sei, zyt stil.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Davids Psalmen · Joannes Six van Chandelier · Poetry Cove