20.
Nooit wilde hy syn ganschen brand verwekken.
Hy dacht, sy zyn maar vleesch, en aas der slekken,
Ja slechs een wind, die weggaat sonder keeren.
Hoe dikwils heeft dien hoop de gunst des Heeren,
In 't woeste land, verbittert op doen staan?
Aan hem veel smarts, in 't wilde veld, gedaan?