3.
Wie, laas, syn saad met traanen saait,
Maait met gejuich, wanneer hy maait.
Wie saad draagt, dat hy saaijen moet,
Gaat steeds, al gaande, voet, voor voet,
En hy beweent het wel in 't saaijen,
Maar keert, na hy syn oegst ging maaijen,
Vol juichens weer, komt met gesang,
En draagt syn schooven, daagen lang.