8.
Hy dolf een kuil voor myne gangen,
En groefse diep, om my te vangen,
Maar die verraaderlikke boef
Viel self in syn gemaakte groef.
Syn moeite steeds, om my te deeren,
Komt op syn kop nu weederkeeren.
Syn snood geweld verdrong my seer,
Maar 't daalt op synen scheedel neer.