12.
Maak dat hun hart niet seggen mag,
Wel zoo! dat onse ziel nu lach!
Nooit seg die aart van woede honden,
Wy hebben eindlik hem verslonden.
Beschaamt, en schaamrood staa dien raad,
Die bly is, als 't my quaalik gaat.
Dat schaamt, en schand de kleeding zy
Van die sich groot maakt teegen my.