7.
En laatse, met beschaamde wangen,
In hunnen hoogmoed zyn gevangen,
Om dat hun mond ook vloekt, en scheldt,
En stout veel loogens breed vertelt.
Doe steeds uw toorens brand vermeeren,
En zoo dien hoop allengs verteeren,
Verteerse, totse, van hun schyn,
Niet dan een flaauwe schaaduw zyn.