4 pause.
17.
Dies deede hy, in ydelheit hun daagen,
En, door veel schriks, hun jaaren, vol van plaagen,
Te niete gaan, en vruchtloos draa verteeren.
Gaf hy de dood eens veeler kruin te scheeren,
Dan vraagden sy, om hulp, na hem genoeg,
En sochten God, weerom gekeert, al vroeg.