Op de histori van Jonas, in vaerzen uitgebreit, en met aenmerkingen opgeheldert door den heer Joan de Haes.
DE dichtkunst ryst in majesteit,
Nu haer de haes, ten goeden tyde,
Bemantelt met de witte zyde
Van zuiver licht en heiligheit.
Men hoort hier losse fabeltael
Noch ydelheit van manke dromen,
Uit blinde harsens voortgekomen,
Maer loutre waerheit, ryk van prael;
Die leert de gulde dichttrompet,
Langs d'oevers van de Maes gesteken,
Van Jonas lot en leering spreken
En klinken, zwierigh, schel en net.
De Boetprofeet ontwykt ter zee,
Maer wort gevangen in de stormen.
Ai zie hem 't zondigh hart hervormen
Van 't koninklyke Ninive;
Dat weldigt Godt, ter wraek bereit,
Den blixem af met bittre klaghten.
Zoo sterk zyn d'afgevaste krachten
Der weenende Boetvaerdigheit.
O Dicht, by kenners wellekoom,
O Boek, van ieder waert te lezen,
Uw bladen hebben niet te vreezen
Voor 't lot van Jonas Wonderboom.
h.k. poot.