[Poëtische uitbreiding]
Zyn' lof t'ontvouwen, en uit myn gedachtenissen,
Zoo lang ik adem hael, zyn gunst niet uit te wissen.
Dus biddende wordt hy gevoert naer 't vaste lant
Van 't gruwzaem zeedier, dat genadert aen het strant
Hem op het hoogst bevel spuwt uit zyne ingewanden,
En Jonas onverzeert en veiligh laet belanden.