[Histori]
noghtans zal ik den Tempel uwer heiligheit weder aenschouwen.
5. De wateren hadden my omgeven tot de ziele toe, de afgront omving my: het wier was aen myn hooft gebonden.
6. Ik was nedergedaelt tot de gronden der bergen.
De grendelen der aerde waren om my henen in eeuwigheit.
Maer gy hebt myn leven uit den verderve opgevoert, o Heer, myn Godt.
7. Als myne ziel in my overstelpt was, dacht ik aen den Heer: en myn gebet quam tot u in den Tempel uwer heiligheit.
8. Die de valsche ydelheit onderhouden,
verlaten hunne weldadigheit.
9. Maer ik zal u offeren met de stemme der dankzegginge;