[Poëtische uitbreiding]
Veel minder in tiras en lym daer toe bereidt,
Dan in onnoozel bloet der armen is geleit.
Ook is het marmer van dees blinkende pylaren,
Dit gout, dit zilver, dit gesteente, dat d'altaren,
De wanden en 't gewelf met zulk een' glans verrykt,
Een overschot des roofs, waer meê de hoogmoet prykt
Des ryken, die naer zich dien buit heeft weghgestreken
Door woeker, dwinglandy, bedrogh en vuile treken.
Gaet gy de dorpels van uw tempelen betreên
Om uw verzierde goôn te smeken met gebeên,
Uwe opgeraepte goôn, die zyn ontbloot van ooren
Om uwe stem, hoe luidt gy bidden moogt, te hooren:
Dat is veeleer gewente aen ydle plechtigheên,
Of yver om den naem van godtsvrucht by 't gemeen
Door uiterlyken schyn van godtsvrucht te bejagen,
Dan ongeveinsde zucht den godtsdienst toegedragen.
Uw handel wyst ook uit, dat uw godtsdienstigheit
Wel in den mont, maer niet in 't hart bestorven leit.
Want schoon de ware Godt hier niet wordt aengebeden,
De valsche, dien gy dient, schryft echter andre zeden
En andre wegen voor aen uwe levensbaen,
Dan die gy dagelyx gewoon zyt in te slaen.