[Poëtische uitbreiding]
Is eigen voordeel niet de regel van uw' wandel?
Is vuil en snoot gewin niet eigen aen uw' handel,
Terwyl gy nacht en dagh, als blinde mollen, wroet,
En slaeft en draeft en zwoegt en zweet om weereltsch goet?
Wordt hier de nagebuur door dubbelheên en treken
Van zynen nagebuur niet daeglyx doorgestreken?
Wat schuilt'er zeker in uw zoetste woorden toch?
Niet anders zeker, niet dan schalkheit en bedrogh,
Terwyl gy zyt gewoon te spreken uit twee monden,
En dus een aevrechtsch mensch wordt in den mensch gevonden.
Wat vindt hy, die op uw beloften zich betrout,
Dan ontrou? en wat hy, die op uw vrientschap bout,
Dan huichlaryen in uw dagelyksch verkeeren,
En vuilen achterklap om zynen naem t'onteeren?
Wat gy ook voorneemt; uit uw opzet en besluit
Straelt d'ongerechtigheit aen alle kanten uit.
In voorspoet toont gy niet dan ongebondenheden,
In tegenspoet niet dan godtslasterlyke zeden,
In uw geneugten niet dan enkele overdaet,
Dan wellust, brassery en weelde boven maet.
De vaders dragen hier geen liefde aen hunne spruiten;
Of 't is een liefde, die de palen gaet te buiten,