[Poëtische uitbreiding]
Maer heeft zyn goetheit u tot dezen top geheven,
Waer van zyn wysheit ons geen reden hoeft te geven;
Zoo weet ook, dat zyn wraek nu entlyk zamenspant
Met zyn rechtvaerdigheit, om door die zelve hant,
Die u gezegent heeft, zich streng aen u te wreeken
Om reden, die al lang te zichtbaer is gebleken.
En zeker ook te recht. want waer ik 't oog laet gaen,
Ik vind geen voorwerp, of het hitst zyn gramschap aen,
En moet hem prikkelen zyn dreigen klem te geven
Zelfs voor den tyt, dien hy u nogh heeft voorgeschreven:
Want veertigh dagen nogh, dan zal de stat vergaen.
Zal ik hier myn gezicht op uwe tempels slaen?
Hoe prachtiger zy door de boukunst zyn voltogen,
Hoe feller gramschap zy ontsteken in zyne oogen,
Hoe meer uw gruwelen zyn Godtheit staen in 't licht;
Terwyl zy voor den dienst des duivels zyn gesticht,
Den vyant van zyn' naem, den slaef van zyn geboden.
Ook is die dienst geenszins oprecht der valsche goden.
Want uit die schatten, die ge aen 't godeloos altaer
Te koste hebt gelegt, blykt zeker zonneklaer,
Dat zy geen godtsvrucht, maer uwe ydelheit ontvouwen;
Terwyl de grontvest van die prachtige gebouwen