[Poëtische uitbreiding]
Om d'ongerechtigheên, die 's hemels wraek verdagen,
Van zynen rechterstoel, als nevels, te verjagen.
Is Ninive niet meer die overdwaelsche stat,
Met zoo veel gruwelen en vuiligheên bekladt,
Godt is geen rechter meer noch koning, die ontsteken
Zich in de hitte van zyn grimmigheit wil wreeken.
Drie dagen speenens van 't geen 't lichaem sterkt en voedt,
Styft hare vesten, sterkt haer muren, en behoedt
Al hare burgeren voor ondergang geveiligt.
Die godelooze stat wordt Gode nu geheiligt,
En zy, die onlangs was geschikt en toebereidt
Tot een tooneel der wraek van Godts verbolgenheit,
Wordt in dien korten tyt het grootste zegeteken,
Dat oit van zyn genade en goetheit is gebleken.
O Boete, o Vaste, die in zulk een' hoogen noodt
Zoo vele zielen, in de droefheit van de doot
Alreê gescheept, verlost en kunt in 't leven sparen:
O Boete, o Vaste, die den Godt der Legerscharen
Ontwapent, en het vuur van zynen blixem bluscht:
O Boete, o Vaste, die de stat helpt aen haer rust,
En tusschen Godt en haer bemiddelt eenen vrede:
O Boete, o Vaste, die den naem verdient met rede