[Poëtische uitbreiding]
De Heer der heeren, die de koningen regeert
En al de volken van het weereltront beheert;
De ware Dondergodt, de Vorst der hemelscharen
Beveelt my zynen wil en last u te verklaren.
Hy is die groote Godt, wiens groote mogentheit
Het aerdtryk tot genot van 't menschdom heeft bereidt,
En tot een' zetel zich het hemelsch ryk behouwen
Om zyne glori daer alle eeuwen door t'ontvouwen.
Hy is die groote Godt, wiens zegenende hant
De kroonen uitdeelt naer zyn grondeloos verstant.
Is uwe heerschappy tot zulk een' top geklommen
En zoo wydt uitgestrekt in zoo veel vorstendommen,
Des hebt ge alleen de gunst van zyne Majesteit
Te danken en den wil van zyn Voorzienigheit:
Waer door gy 't ryksgebiet van 't Ooste hebt gekregen,
Waer door in 't oorlogh zoo veel gloriryke zegen
By uwe vorsten op den nabuur is behaelt.
Gy moet hem danken voor den luister, die hier praelt.
Want hadt hy deze stat niet met zyn gunst bejegent,
En in den omtrek van haer vesten milt gezegent,
Noit hadt zy zulk een peil bereikt, dat ze eer een ryk
Van uitgestrektheit, dan eene enkle stat gelyk'.