Nog een Nieuwjaarshymne.
Komt, laat ons samen nederknielen Voor Hem die ons geschapen heeft! Hem zij de aanbidding onzer zielen, Die 't Leven is en 't Leven geeft! Hij strooit de jaren voor zich henen, Gelijk de landman 't koren strooit. De Tijden kwamen en verdwenen; Der Tijden God verandert nooit!
O Heer! Gij waart van eeuwigheden, En zijt tot in alle eeuwigheên! Wij, die op aarde één span bekleeden, Vergaan als 't gras voor onze schreên. Hoe spoedig grijzen onze hairen! Straks dreunt de laatste klepelslag. Gij - telt één dag als duizend jaren, En duizend jaren als één dag!
Maar ook Uw liefde, o God van zegen! Is eeuwig, wijl Gij Liefde zijt! Gij leidt ons op de rechte wegen, Gij sterkt ons in den goeden strijd! Gij toonde Uw godlijk welbehagen Ons van den moederschoot af aan: Gij hebt ons op de hand gedragen En - wondren van genâ gedaan!
Schoon wij de starren tellen konden, Uw gunstbewijzen telt niet één! Wij - steeds vermeerdren we onze zonden: En Gij - Uw goedertierenheên!
Als we in den geest al 't heil verzaamlen, Dat Ge in één enkel jaar ons schenkt, Dan buigen we ons in 't stof en staamlen: ‘Wie zijt Gij, Heer! dat Ge ons gedenkt?’
Waar zijn uw achtmaal duizend uren, O Jaar? - Voorbij! voor goed voorbij! Maar eeuwig zal de erinnring duren Van Gods ontfermend medelij'. Ik ben geringer, Heere Heere! Dan al het heil dat mij weêrvaart: Uw goedheid, die ik heden eere, Is wèl een eeuwig danklied waard!
In 's Heilands naam kom ik U smeeken, Vernieuw me Uw liefde in 't nieuwe jaar! Laat me Uw vertroosting niet ontbreken! Omring mij met Uw Englenschaar! Breng mij terug van elke dwaling! Maak mij van alle banden vrij! En geef dat iedere ademhaling Een lofzang Uwer liefde zij!
Laat me in Uw zegen mij verblijden, Als mij de blijdschap heilzaam is! Zoo niet - beschik mij kruis en lijden, En - heilig mij de droefenis! Laat mij geen waereldsch goed bejagen, Dat met de waereld henendrijft, Maar naar dien waren rijkdom vragen, Die onverderflijk overblijft!
Versterk ons hart bij alle nooden! Verkwik de ziel die angstig vreest!
Bescherm Uw Evangelieboden, En zalf de Vorsten met Uw geest! Wees gij der armen hulp en rader, Der kranken arts, der zwakken staf, Der weeûwen man, der weezen vader, Ons allen - 't Leven uit het Graf!
En - moest dit jaar mijn laatste wezen, Geef, dat het ook mijn beste zij! Die àlle wonden kan genezen, Hij balseme en geneze mij! Wees, Heiland mij van God gegeven, Het Licht, waar 't brekend oog op staart! Dan wordt mij 't Sterven een Herleven, De Dood een blijde Hemelvaart!
Vergelijk in knapps Evangelischer Liederschatz, VI. B., No. 2489.
Cookies on Poetry Cove