Bladzijde 43, regel 5.
‘Haar middellijn is 't, reeds bekoeld en versteven, Toen 't lichaam dier waereld nog dampte in den gloed.’
‘De bol van Saturnus is oorspronkelijk insgelijks in geheel ge-smolten toestand en derhalven vloeibaar geweest. Tegelijk heeft hij zich met groote snelheid om zijne as gedraaid en hierbij was hij, ten gevolge der hitte en uitzetting aan zijnen aequator, zoo groot als thands zijn ring is. Nu begon hij langzaam te bekoelen. Daar echter uitgestrekte massa's eerder bekoelen dan dicht op elkaâr gepakte, moest de aequator van Saturnus als een stijve ring zweven, terwijl de overige deelen nog vloeibaar gebleven waren. Terwijl nu bij de verdere afkoeling de massa inkromp, was de aequator reeds zoo stevig en vast, dat hij den bol in zijne verkleining niet volgde: derhalven bleef de aequator van Saturnus als een stijve ring zweven, terwijl de bol zelf van lieverlede kleiner werd, inkromp, en eindelijk geheel losgemaakt van den voormaligen aequator, zijn tegenwoordige gestalte verkreeg. Deze verklaring wordt ten deele daardoor versterkt, dat men door nauwkeurige waarnemingen ontdekt heeft, dat de ring eigenlijk uit een groot aantal gescheidene, elkaâr omgevende ringen bestaat, die alle op de gezegde wijze achtereenvolgends den aequator der planeet uitgemaakt hebben, en telkens na hunne verstijving en het verder inkrimpen en afkoelen der planeetenmassa, als steeds kleiner en kleiner wordende ringen om den nog kleiner geworden kogel achterbleven.’ - A. Bernstein, Phantasie Reise.
Cookies on Poetry Cove