Bladzijde 34, regel 7.
‘Welkom ons, gij wensch des Dichters:
‘“Mocht het soms, bij 't hoogst genot,
Liefelijke Scheemring wezen
in Uw zalig Huis, o God!”’
De hier bedoelde Dichter is wijlen mijn vriend B. Ph. de Kan-ter, die zijn dichtstukjen: ‘Aan de Schemering,’ in de Aurora voor 1841, aldus besluit:
‘Scheemring, blijf gij mijn vriendin! Reik vaak mij de lier in uw schaduw;
Adem uw teederst gevoel mijne gezangen dan in.
En - zij die wensch mij vergund! - moog' dáár, in der Zaligen woning,
Soms bij het heiligst genot lieflijke schemering zijn!’