Oude Vlaemsche liederen

IX.

1. In sach nie so roden mont Ochte oec so minlike ogen, Alsi heeft, die mi heeft gewont Al in dat herte dogenDogen, lyden.: Doch levic noch in hogenIn hogen, in vreugde. Ende hope des loen tontfaen. Geeft si mi qualen dogen, Si mach mijs beteren saen. Lief, mi hevet u minne So vriendelike bevaen, Dat ic u met sinne Moete wesen onderdaen.

2. Mi es wale, alsic mach sijn Bi mire scone vrouwen, Ende ic danne haer claer anscijn Ende haer gelaet mach scouwen. God verre si van rouwen! Si es so wale gedaen Dat ic hare, bi trouwen, Moete tallen diensten staen.

Lief, mi hevet u minne So vriendelike bevaen, Dat ic u met sinne Moete wesen onderdaen.

3. Reiner wiven goedeGoede, goedheden. Sijn vor trueren goet; Si gaen mit hogen moede, Dat vaste sochten doet: Als si willen lacchen Met blosender mondekine roet Trueren si connen verswacken, Ende verdriven den noet. Lief, mi hevet u minne So vriendelike bevaen Dat ic u met sinne Moete wesen onderdaen.

Zwabische tekst.

1. Ik sach noit so roden munt Noch ouch so minlich ougen, Als si hat, di mik hat gewunt Al in dat herze dougen: Dog leve ik in hougen, Unt hoffe es lon entfan, Geft si mir kwale dougen Si mag mis bettern san. Lieb, mich hat ü minne So vründelik bevan, Dat ik iu mit sinne Muoz wesen undertan.

2. Mik es wol, als ik mag sin Bi minre sconen vrouwen, Und ik danne ir klaren scin End er gelat mak scouwen.

Got verre si van rouwen! Si est so wal gedan Dat ik er bet trouwen Muoz z'allen diensten stan. Lieb, mich hat, u.s.w.

3. Reiner wibe guete Sint vür truren guot; Si gent hoch gemuete Daz gar sanfte tuot. Swenne si wellent lachen Uz bluenden mündelin rot Truren si künnen verswachen Unt vertriben not. Lieb, mich hat, u.s.w.