Prince.
Zijt ons Leydtsman Princelicke God, stuert ons weghen
Riepen sy tsamen met een hert versleghen,
Sterckt ons deur v woort, vertroost ons int lijen
Den Gheest is ghewillich, tvleesch knort daer teghen,
Voelende tCruys, wint, storm ende reghen,
Oock veelderley ghepeysen ons bestrijen,
Wy wandelen als vreemde, Heer wilt ons bevrijen
Deur uwen Gheest ghesterckt, wy doch thoot oprichten,
Siende noch de Stadt daer sy ons benijen
So roepen wy Heere wiltse doch verlichten
Met v Heylich woort, en haer so stichten
Dat sy ter kennissen met Paulum gheraken,
So haest de Stadt quaem wt haer ghesichten
Seyden: bewaertse Heere, wilt voor haer waken
Wy segghen haer Adieu, maer niet de felle Draken,
Die Christum versaken, en zijn voldoening pramen
Maer wel de vromen die na Gods woort haken,
En gheloouich smaken, Adieu al tsamen,
Adieu Vaders, Vrienden, Broeders by namen
Wy en sien v noch ons woon-plaets niet meere,
Adieu, Adieu, zijt ons Leydtsman Heere.