Sang, op den selfden sin.
Stem: Prins Robberts Mars.
1.
DE Liefd' is Deugd tot allen tijd;
De Toorn altijd een zond,
Ten zy, aan d'een of d'ander zijd',
Men 't goed' voor 't quade vond.
De Liefde Gods is altijdt goedt;
Liefd' tot de menschen ook;
Schoon weer-min dikwils aer-zel voed,
En wel verdwijnt in rook.
De Toorn is t'allen tijden quaadt,
Volght men geen less' van d'Heer,
En 't licht daar voor niet onder-gaat,
En zy van 't harte keer'.
De toorn is t'allen tijden goedt,
Op 't quaad', als men de maat,
Van der gerechtigheden voet
Niet heel te buyten gaat.
Quaat is de Liefde tot het gelt,
En tot de dertelheên;
Tot drank, en tot het krijgs-geweldt,
't Welk, 't volk voerdt buyten reên.
Al die in deeze zonden viel,
Toondt, dat hy vyandt is
Van sijn gezondheyt, lijf, en ziel,
Van als behoudenis.
Hoe Liefd' en Toorn vermengt moet gaen;
En even geschaveeld,
Dat wijst mijn booven-dicht u aan,
't VVelk u is mee-gedeelt.
Een moet des prijzen VVinnaar zijn,
'k Segh, zooze my toe val,
Dat ik die minnen zal, als wijn,
En niemandt haaten zal.
Indien het my ontschiet,
Ik blijf dan anders niet,
Dan vriendt van grooten Geest,
't Geen ik steedts ben geweest.
Henrik Bruno.