Skip to content
1663

Parnassus aan 't IJ

Jan Zoet

Toe-Zang.

1. WAt voelt een hert, Al wee en smert, Een Wijf, dus quaat, te trouwen. 't Sit staag in ly, En nimmer bly, Soo treurt het in benouwen.

2. Sijn vreugd verslenst, Soo dra hy grenst, Op d'oever van soo'n huw'lijk. Raakt hy daar van, Soo blijft den Man, Het tweede trouwen schuw'lijk.

3. Best daar 't niet hoeft, Bedrukt, bedroeft Te leven, met haar deelen, Daar vreê regeert, En nooit verteert, Door 't vier der twist krakeelen.

Ludentio Studie.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Parnassus aan 't IJ · Jan Zoet · Poetry Cove