Sang, op het voorgaande.
Stemme: Agh Schoone Nimph, &c.
GElijk een Rotz in 't midden van de golven, Blijft onbeweeg'lijk staan, (Schoon dat de Zee hem zoekt te overtolven, Door 't fel en heevig slaan)
Zoo is een Man die opregt goed van aard,, is Wanneer sijn scheldend. Wijf begind; Vermidts hy voor dien Laster-wind, Niet eens vervaard,, is. Ja: al was dogh, een qwaad wijf, nogh zoo in-booz, Al spoogze schier haar gal, Zoo is 't dat zy een op-regt man niet zinn'looz Kan maaken: want hy zal Haar Raazerny niet agten diez' in 't werk,, leyd Een opregt man, en wijs, en goed, Prov. 16.32. Is zelfs een Heer van sijn gemoed, O! groote sterkheyd. Laat d'aardsche Goôn vry met haar Scepters swaayen, En dwingen groote steên, Dien dapp'ren haan, kan 't all' te booven kraayen In kragt: hy kan vertreên, En Leew, en Slang, en Bazelisk, en Draaken; Derhalven is dit middel dan, Niet magtig om alzulk een man, Zinn'looz te maaken. Maar zoo een Man door waan is ingezoogen, Dat hy zigh dus verheft, 't Mom-aanzigt word hem daad'lijk af-getoogen, Zoo draa de proef hem treft: Jer. 13.23. Want kan een Moor veranderen sijn weezen, Een Luypaard sijn gevlekten huyd, Matth. 7.16. Zoo ook? wie is die van onkruyd, Goe vrugt kan leezen? Dat dan (ô! God) geen dikke duysternissen, Van yd'le zotte waan, Ons hert bedwelmd, waar door wy zouden missen De waarheyds regte baan: Maar, leyd, en stuurd, en wijst ons dat wy leeren Bedwingen d'oud', en qwaa natuur, Zoo zal ons dan dat laster-vuur, Niet kunnen deeren.
Elk speel zijn Rol.
Karel Ver Loove.
Cookies on Poetry Cove