Ver-noegings Rijkdom.
Stem: Wanneer de Son sijn Paarden mend.
I. DE ware Rijkdom van den mensch, Leyd niet in d'overvloed, Die Heb-lust (met een graage wensch) Verwacht in 's weerelds-goed. Niet in veel groote schatten, Die 't harte noyt versaân: Lijk-doorens, scherpe-wratten: Die ziel, en lichaam schaân. Maar, in een hart, dat wel vernoegd, Sich selve steld te vreên, In 't geen hem d'Opper-magt toevoegd, Met danking en gebeên. Want, weynig te behoeven, Is Rykdom in 't gemoed: Die sal u noyt bedroeven, Al hebt gy Tegen-spoed,
Godsaligheyts-genoeg saamheyt, Is 't al-der-groost gewin: Dat u, een volle-rust bereyd: En toond u, een begin Van het gelukkig leeven, Dat na-maals word verwacht. Wie sou 't genoegen geeven, Voor 't geen men Rijkdom acht? Want, die hier maar 't genoegen heeft, En wel te vreede blijft, Met alles, wat dat hem geeft: In 't geen hy doet en drijft: Die sal met vroolijkheden, Verslijten sijnen tijdt. Natuur, is licht te vreeden Met weynig: en verblijd. 't Veel-hebben, baard veel sorg, en last: 't Genoegen geeft veel rust. De Gierigheyt, is veeltijds vast An 't goed, en Rijk-doms lust. 't Veel-hebben, is vermaak'lik, Voor die de groots-heyt eerd. 't Genoegen, is noodsaak'lik, Voor die hier Rust begeerd. 't Is dan een seer gelukkig Man, Die op den Heer vertrouwd: En weet, dat die, hem helpen kan, Wanneer hy is benouwd. Hy sal geen schatten soeken, Als die hem God toe-wend. Hy vreest geen felle vloeken: Mits hy geen Woeker kend.
Prov. 15.16. Beeter is weynig, met de vreese des Heeren, dan een grooten schat: en on-rust daar by. Jacob Steen-dam.
Noch vaster.
Cookies on Poetry Cove