Sang: op 't voorgaande.
I.
HOovaardy mishaagt den Hemel,
Brengt Gods tooren op ons hooft.
En ons waarde ziel verdooft,
Door die sond in 't aartsch gewemel.
't Is een quaad dat God wil straffen,
Wen wy 't niet vlugh van ons doen,
En de need'righeyt bevroên,
Sal het ons veel ramp verschaffen.
Boven speurt u oogh het weesen,
En den aart, van dit gedrocht,
't Geen zoo veel op ons vermocht,
En ons harte kon beleesen.
Dunkt u niet nu d'eygenschappen,
Van dit Beest, u zijn bewust,
Dat ghy 't met een yverlust,
Vlieu sult, en met voeten trappen.
'k Meen, ghy sult met my bestemmen,
Dat ghy 't Monster schuwen wilt,
Eer het u aan 't harte kilt,
En u ziele komt beklemmen.
Wel, laat ons dit Monster haten,
Dat ons soo veel hinder doet,
En ons Godes gramschap voet,
Zoo sal God ons noyt verlaten.
In Verbo Spero.