Skip to content
1663

Parnassus aan 't IJ

Jan Zoet

Rechtmatig Oordeel. aan Tewis Dircxsz. Blok.

NAardien mijn vraag alleen niet ziet, Op 't geen de Vroome ziel geniet, Wanneer zy uit het lichaam scheid, En rust geniet in eeuwigheid; Maar hoe den Mensch hier op de aardt, Als lijf en ziel noch is gepaart, En, in deeze ongestuyme zee, Vol onrnst, harten-leet en wee, Moet swerven zonder hulp of raad Te vinden, om, uit zulk een quaad, Tot in de Zoete-rust te gaan. Zo vind ik my hier in voldaan. En nademaal dat ghy, mijn vriend, de naaste zijt, Zo heeft Apollo u den Lauwer toe gewijt: Ontfang'er, tot een pronck, in spijt van nijd en tooren En laat uw vlugge geest, al zingende, ons weer hooren.

Jan Zoet Amsterdammer.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Parnassus aan 't IJ · Jan Zoet · Poetry Cove