Op Gerrit Bartels, die door de val van een steen sturf.
Twee steenen rukten 't lijf van Bartels van ons af;
D'een die hem 't hooft verplet; en d'ander op zijn graf:
Men hoort het huis vergeefs by deeze steenen steenen.
De Doodt verschoont geen geest; zy lacht als andre weenen.