179. Aan Mejuffrouw Geertruidt Huidekoopers van Maarseveen.
Gy wordt heel blaau, zegt gy, nu gy geen koudt kunt wyken.
Door 't blaau zult gy, dunkt my, de hemel best gelyken.
Gy lacht en vraagt: waarom? hoe! weet gy 't niet te raân?
Omdat 'er in uw hooft twee heldre starren staan.